Bjóða teppi, sængur eða hlutabréf upp í ullarskuldir

Greinin er byggð á tveimur aðgreinanlegum heimildum: bréfi Ístex til bænda og viðtali við framkvæmdastjóra fyrirtækisins, Sigurð Sævar Gunnarsson. Þetta er skýrt og sannreynanlegt. Hins vegar er verulegur skortur á jafnvægi. Enginn bóndi fær að tjá sig um tilboðið, ekki heldur fulltrúi Bændasamtaka Íslands eða annarra hagsmunaaðila. Þegar fyrirtæki skuldar 200 milljónir krónum til 1.200 bænda er það veruleg frétt og viðbrögð kröfuhafanna eiga erindi í fréttina. Þá er fullyrðingin um að verðskráin hafi tekið „dýfu" og verð lækkað „um tugi prósenta" ekki studd tilvísun í tiltekna verðskrá eða gögn; lesandinn getur ekki sannreynt umfang lækkunarinnar innan fréttarinnar sjálfrar. Framsetningin er að mestu hlutlaus en hallar þó lítillega í átt að sjónarhorni fyrirtækisins, þar sem bjartsýni framkvæmdastjórans um betri tíð fram undan fær lokahljóðið án þess að nokkur önnur rödd meti horfurnar.