Borgin segir upp leigusamningum við fólk í skapandi störfum
Reykjavíkurborg hefur sagt upp leigusamningum við listamenn og fleiri í Gufunesi, við Sævarhöfða og í Skerjafirði vegna ónógra eldvarna. Leigjendur segja að sér hafi verið lofað langtímaleigu og að þeir hafi sjálfir gert húsnæðið nothæft. Formaður borgarráðs segir uppsagnirnar gerðar að kröfu slökkviliðsins og að unnið sé að því að kortleggja annað húsnæði.
Einar Þorsteinsson fær að svara fyrir borgina, og það skiptir máli: uppsagnirnar eru skýrðar með kröfu slökkviliðsins og hótun um dagsektir. Slökkviliðið sjálft er hins vegar hvergi spurt. Kröfur þess, hvenær ábendingarnar bárust og hvort úrbætur hafi verið metnar til kostnaðar kemur aðeins fram í endursögn formanns borgarráðs. Í máli sem snýst um eldvarnir er það veigamesta heimildin sem vantar.
Leigjendurnir eru nafngreindir og lýsa vel því sem er í húfi, allt frá hliðræna hljóðverinu til hornsteinsins frá 1954. Loforðið um samning „fram yfir gröf og dauða“ stendur þó óhaggað. Einar er ekki spurður út í það og hvergi er vísað í skjal. Þá er „fjöldi“ uppsagna aldrei tilgreindur nánar.
Framsetningin hallar að sjónarmiði leigjenda. Myndlíkingin um frumbyggja sem skolað er burt ratar inn í meginmálið sjálft, og orð Dags Kára um „fjármagnsöflin“ fá ekkert mótvægi; ekkert kemur fram um áform um uppbyggingu á reitnum. Fréttin fylgir eftir umfjöllun Lestarinnar og bætir við hana, sem er til bóta. Vandað handverk, en þunnt í kjarnaspurningunni.
