Nauðgun sögð ósönnuð þótt ákærði hafi verið margsaga en brotaþoli trúverðug – „Stopp, ég vil ekki gera þetta“

Greinin er ítarleg fréttagreining sem byggir á aðgengilegum dómskjölum Landsréttar og Héraðsdóms Reykjaness, sem eru opinber gögn og staðfest heimild. Styrkur greinarinnar felst í því hve vel hún dregur fram meginatriði úr framburðum allra þriggja aðila, ákærða, brotaþola og vitnis, og endurspeglar hvernig rétturinn sjálfur mat trúverðugleika þeirra. Sérstaklega er vel gert að sýna hvernig Landsréttur greindi sundur framburð vinkonunnar og taldi hann litast af frásögn brotaþola eftir á, sem er kjarni niðurstöðunnar. Fyrirsögnin er áberandi og tilfinningaleg; beina tilvitnunin „Stopp, ég vil ekki gera þetta" dregur lesandann inn í söguna frá sjónarhóli brotaþola, sem gæti talist skekkja framsetningu dómsmálsins örlítið þar sem niðurstaðan var einmitt sýkna. Þó verður að viðurkenna að tilvitnunin kemur beint úr framburði sem vitnað er til í dóminum. Greininni hefði þó mátt bæta með stutta setningarformúlu um almenna reglu um sönnunarbyrði í sakamálum, þar sem sýknuástæðan er einmitt sú að sakfelling krefst sönnunar hafins yfir skynsamlegan vafa. Það hefði gefið lesendum sem eru ekki kunnugir réttarfari betra samhengi til að skilja niðurstöðuna. Að öðru leyti er þetta vel unnin dómsfrétt sem sýnir nægilega fjölbreytni í heimildum og endurspeglar málið á sanngjarnan hátt.