Við erum í sama liðinu

Greinin er skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Höfundur byggir meginrök sín á viðurkenndum alþjóðlegum heimildum, þ.e. CAFF og IPCC, og gefur upp beina tengla til staðfestingar. Þriðja heimildin, skýrsla Fjölmiðlanefndar um upplýsingaóreiðu, er einnig aðgengileg og styður fullyrðingu hans um aukna samfélagslega skautun. Þetta er vel umfram það sem margir skoðanapistlar bjóða upp á. Á hinn bóginn er rökfærslan á köflum einföld og byggir á ófullnægjandi forsendu: höfundur heldur því fram að neyslusamdráttur sé óraunhæfur og því sé endurnýjanleg orka eina leiðin, en útskýrir ekki hvers vegna orkusparnaður, tæknileg hagkvæmni eða breyttar samgöngulausnir hafi ekki sömu þýðingu. Lykilfullyrðingin um að sumir náttúruverndarsinnar stilli grænni orkuframleiðslu upp sem óvini er óstudd; höfundur nefnir ekki eitt dæmi um hverjir þessir „sumir" eru eða hvaða rök þeir færa. Þetta veikir röksemdaleiðsluna og gefur greinarbotni meira yfirbragð kennitölulauss málflutnings en hefði þurft. Ritun greinarinnar er þó skýr og innbyrðis samkvæm, og heimildarnotkun er ágæt miðað við tegundarformið.