Er kominn titringur í Samfylkinguna?

Stærsti veikleikinn er algjört ójafnvægi. Greinin er í raun vettvangur fyrir einn stjórnmálaflokk til að gagnrýna annan, án þess að viðmælandi eða talsmaður Samfylkingarinnar fái nokkurt tækifæri til svara. Fyrirsögnin sjálf tekur beint undir ramma Hildar Björnsdóttur, sem gerir hana frekar að auglýsingaefni en fréttaflutningi. Ekki er heldur farið í nánari efnisgreiningu á útspilinu, til dæmis hvort fullyrðing Hildar um fækkun barna á leikskólaaldri standist eða hvort Samfylkingin hafi raunverulega stjórnað borginni óslitið í þrjátíu ár. Þetta hefði verið einfalt að sannreyna og bæta. Í heild virðist þetta vera fljótt unnin viðtalsgrein þar sem viðmælandinn segir frá sínu sjónarhorni, en blaðamaðurinn hefði vel getað hringt í Samfylkinguna eða oddvita flokksins í borginni til að fá andsvar. Slíkt jafnvægi er grunnkrafa fréttamennsku.