Við erum ekki laus undan ábyrgð þótt við eigum hreina orku

Greinin er birt undir flokknum „Umræða" og er augljóslega skoðanagrein. Höfundur gefur sig fram sem aðgerðarsinni í loftslagsmálum, sem er eðlilegt í þessari tegund efnis. Röksemdafærslan er vel uppbyggð: höfundur tekur tiltekna fullyrðingu þingmanns, viðurkennir það sem rétt er (hreina orku), en snýr svo rökum sínum að heildarlosuninni. Tilvísanir í Umhverfis- og orkustofnun og Evrópsku umhverfisstofnunina styrkja rökin til muna og gefa lesandanum möguleika á að kanna staðhæfingarnar sjálfur. Það sem veikir greinina er að tölurnar eru ekki allar jafn vel studdar. Fullyrðingin um 11 milljónir tonna CO₂-ígilda árið 2024 og prósentuhækkanirnar (1,4%, 2%, 4,2%) eru tilgreindar Umhverfis- og orkustofnun, en ekki vísað í tiltekna skýrslu eða útgáfudag; lesandinn getur þó leitað upplýsinganna á vef stofnunarinnar. Samanburðurinn við meðaltal OECD-ríkja er settur fram án tölulegs viðmiðs, sem dregur úr sannreynanleikagildi hans. Hliðstæðan um reykingar er skemmtileg en einföld; hún styrkir málflutninginn reymilega en bætir ekki efnislegum rökum við. Sem heild er þetta ágæt skoðanagrein þar sem höfundur tekst vel að tengja pólitíska fullyrðingu við raunveruleg gögn, þótt nákvæmari heimildarfærsla hefði styrkt verkið.