Eru hags­munir Vest­manna­eyja einskins virði?

Greinin er skýrt merkt sem skoðanagrein og höfundur kynnir sig sem framkvæmdastjóra Laxey, sem er til fyrirmyndar hvað varðar gagnsæi um hagsmunatengsl. Röksemdafærslan byggist þó nær eingöngu á tilfinningalegri reiði og persónulegri reynslu frekar en staðreyndum sem hægt er að sannreyna. Fullyrðingin um að Landeyjarhöfn sé „aðeins nothæf í 8-9 mánuði á ári" er sett fram sem almenn þekking en engin tilvísun er gefin í gögn Vegagerðarinnar eða aðrar mælingar. Samanburðurinn við sementaafhendingu í Gambíu er áhrifamikil sögusögn en virkar sem einsdæmi til að styðja víðtæka ályktun, án þess að fjallað sé um hvort og hvernig önnur fyrirtæki í Eyjum hafi orðið fyrir sambærilegum vandkvæðum á sama tíma. Áhugavert er að höfundur beinir harðri gagnrýni að Vegagerðinni og samgönguráðherrum frá 2009 en nefnir enga þeirra nafnið, sem gerir lesandanum erfiðara um vik að meta ábyrgðina. Krafan um að skipta út starfsfólki og yfirmönnum Vegagerðarinnar er sett fram án þess að tilteknar ákvarðanir eða samningar séu nefndir til sögunnar. Sem skoðanagrein er þetta ásættanleg hagsmunabaráttuskrif, en rökstuðningurinn er frekar grunnt undirbyggður miðað við þyngd ásakananna. Greinin hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði vísað til skýrslna, talna um lokunardaga eða opinberra gagna um samningagerð ríkisins við dýpkunarfyrirtæki.