Upplifa áhugaleysi stjórnvalda á Grímsey

Greinin nær vel til íbúasjónarmiðs með beinum tilvitnunum í Bjarna Reykjalín Magnússon og Höllu Ingólfsdóttur, auk þess sem bæjarstjórinn á Akureyri, Ásthildur Sturludóttir, tekur undir gagnrýnina. Þetta gefur sterka mynd af áhrifum á samfélagið. Vegagerðin fær þó mjög lítið rými: einungis stutt tilvísun í G. Pétur Matthíasson sem segir að verið sé „að skoða þessi mál" og að ferðin sé „lítið nýtt." Enginn ráðherra eða fulltrúi ráðuneytis er spurður álits, og engin gögn eru sýnd um nýtingu fimmtudagsferðarinnar, kostnað eða hvort aðrar lausnir hafi verið skoðaðar. Þetta skapar ójafnvægi; lesandinn fær fjórar raddir gegn niðurskurðinum og aðeins eina stutta yfirlýsingu frá hinu ráðandi aðilanum. Söguleg tilvísun í Einar Þveræring og Ólaf helga er áhugaverð til samhengis, en hún rennir einnig styrkari straumi undir tilfinningatón greinarinnar en hlutlaus fréttaskrif kalla á. Staðhæfing um að bilanir hafi kostað Vegagerðina „hundruð milljóna króna" er óstudd heimildum eða gögnum; lesandinn hefur enga leið til að sannreyna þá tölu. Uppbygging greinarinnar er nokkuð óskipuleg, með endurteknum efnisþáttum og tilvitnunum sem virðast sameinaðar úr fleiri en einni fréttatilraun. Heilt á litið er hér ásættanleg heimildanotkun en skýrt ójafnvægi og veikt gagnagrunnlag.