Vilja hertari reglur um frostlög sem notaður hefur verið til að drepa dýr

Greinin byggir nær eingöngu á einum heimildarmanni, Lindu Karen Gunnarsdóttur, formanni Dýraverndarsambands Íslands. Hún er nafngreind og málefnaleg heimild, en raddflóra greinarinnar er mjög einsleit. Engum fulltrúa stjórnvalda, til dæmis matvælaráðuneytisins eða Umhverfisstofnunar, er gefinn kostur á að svara kröfum samtakanna; það er verulegur ágalli þegar greinin er birt sem ritstjórnarefni en ekki sem skoðanagrein. Fullyrðingin um að eitranir séu „ofboðslega algengar" stendur án mótvægis, án tölulegs stuðnings eða viðmiðunar frá lögreglu eða dýralæknum. Nefnd eru tilvik í Kjós, Sandgerði og Hveragerði, en aðeins eitt þeirra er lýst sem kært til lögreglu; lesandinn fær ekki upplýsingar um umfang vandans frá opinberum aðilum. Tilvísun í Evrópulönd í lokin er of almenn til að vera sannreynanleg: engin tiltekin lönd eru nefnd, enginn reglugerðartexti vísað til. Þetta er dæmi um frétt sem þjónar hagsmunasamtökum án þess að bæta sjálfstæðri heimildaöflun blaðamannsins ofan á. Efnið er mikilvægt og almenn umfjöllunin um hættu etýlenglýkóls er ekki röng, en fréttin hefði styrkst verulega ef leitað hefði verið til lögreglu, efneftirlitsaðila eða dýralæknis.