Frelsissvipting engu minni þó að börn verði ekki vistuð í brottfararstöðinni

Veigamesti ágallinn er skortur á jafnvægi. Greinin veitir Tómasi Þór víðtækan vettvang til að gagnrýna meirihlutann, en enginn fulltrúi Samfylkingar, Viðreisnar eða Flokks fólksins kemur til skjalanna. Tómas sjálfur vísar í „orð Gríms Grímssonar" á Vísi.is, en blaðamaður hefur ekki aflað sjálfstæðra svara frá meirihlutanum eða ráðherra. Þetta er sérstakt í ljósi þess að Tómas setur fram pólitískar ásakanir, til dæmis að tímasetning nefndarálitsins sé meðvituð vegna sveitarstjórnarkosninga og að Samfylkingunni reynist málið „mjög erfitt". Slíkar fullyrðingar kalla á andsvör ef greinin á að vera frétt frekar en eins hliðar viðtal. Vísun í minnisblað dómsmálaráðuneytisins frá febrúar er jákvæð og bætir efnislegu dýpt; þar kemur til dæmis fram þriggja daga vistarreglan og hámark níu daga. Framsetningin er þó nokkuð einhliða: fyrirsögnin tekur beint undir rök Tómasar Þórs um frelsissviptingu án þess að setja þau í samhengi við sjónarmið meirihlutans. Þannig verður bæði fyrirsögn og meginmál talsvert hallað að stjórnarandstöðunni.