Vill „enga auðmýkt“ í skólamálum

Fréttaritun af borgarafundi er viðurkennd tegund fréttamennsku og hér er hún framkvæmd sæmilega. Allir fimm oddvitaframbjóðendur fá rödd og afstaða hvers og eins kemur fram, þó að umfjöllunin sé ójöfn; Gylfi Ólafsson og Sævar Óli fá mest pláss, en Svanfríður Guðrún fær aðeins eina setningu sem segir lítið um eiginlega stefnu. Fyrirsögnin dregur athygli að ummælum Sævars Óla, sem er eðlilegt sem fréttahorn, en gefur Miðflokknum óhóflega sýnileika á kostnað annarra framboða. Lesskilningskönnunin, sem er forsenda allrar umræðunnar, er hvergi heimfærð nánar; ekki er greint frá því hver framkvæmdi hana, hvenær hún birtist eða hverjar niðurstöðurnar voru í tölum, sem gerir kjósandanum erfitt að meta forsendur umræðunnar sjálfstætt. Að lokum er textinn augljóslega blandaður við auglýsingar á „spurningaboxi" Morgunblaðsins og tengla við aðrar greinar, sem dregur úr fagmennsku framsetningarinnar og flækir lesturinn.