Bolla­leggingar

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Höfundur er gagnsær um bakgrunn sinn: hann er hæstaréttarlögmaður og sat í bankaráði Seðlabankans 2017 til 2022, sem gefur honum augljósa sérstöðu til að skrifa um efnið en skapar jafnframt hagsmunaspil sem lesandinn á rétt á að þekkja. Þar stendur greinin vel. Kjarni röksemdarinnar er skýr: bankaráðsformaður á ekki að nýta stöðu sína til að tala niður eigin gjaldmiðil í pólitísku skyni. Þetta er lögmæt og þekkt sjónarmið um hlutleysi seðlabankafyrirsvara, og höfundur rökstyður afstöðuna með tilvísun í hefðir og trúnaðarskyldur. Veikleikinn liggur hins vegar í því að höfundur túlkar viðtal Bolla á Bylgjunni 30. júlí en tilgreinir nær ekkert af orðum hans beint; lesandinn fær enga heimild til að meta sjálfur hvort framsetningin sé sanngjörn eða ýkt. Rökstuðningurinn byggist á einni heimild, þ.e. þessu viðtali, en allt mat á innihaldi þess er í gegnum sjóndeildarhring höfundar. Hvorki er boðið upp á gagnsjónarmið né vitnað í forsvarsmenn bankans eða fræðimenn sem meta hvort ummæli Bolla hafi raunverulega brotið gegn þeim stöðlum sem höfundur vísar til. Í skoðanagrein er slík einsleit framsetning ekki brot, en hún dregur úr sannfæringarkrafti röksemdarinnar. Orðræðan er sterk og vel uppbyggð, en endurtekningarnar á sama punkti veikja textann. Sem skoðanagrein er þetta heiðarlegt framlag til umræðunnar, þótt lesandinn þurfi að leita annað til að fá aðra hlið málsins.