Harmageddon | Ísland á bandarísku áhrifasvæði
Stutt kynningartexti fyrir hlaðvarpsþátt sem birtur er sem ritstjórnarefni og endar á áskriftarhvatningu. Í textanum er þó slegið fram afdráttarlausri stjórnmálafullyrðingu um að „farsælt samkomulag“ hafi náðst um Grænland og að helsta röksemdin fyrir ESB-aðild sé þar með fallin. Engin heimild, dagsetning eða tilvísun fylgir.
Kjarni vandans er ekki lengdin heldur það sem er slegið fram á tveimur línum: að samkomulag hafi náðst um Grænland, að „allir eru hæstánægðir“ og að stærsta röksemdin fyrir ESB-aðild hafi gufað upp. Hvert þessara atriða er umdeilanlegt og ekkert þeirra er sannreynanlegt innan textans. Hvaða samkomulag? Milli hverra? Hvenær? Lesandinn fær ekkert til að styðjast við.
Framsetningin er einhliða á þann hátt sem skiptir máli. Fyrri afstaða þeirra sem töldu Grænlandsmálið styrkja ESB-röksemdir er endursögð af andstæðingi hennar, ekki með tilvitnun, og svo kveðinn upp dómur um að hún sé fallin. Að nefna einn talsmann hinnar skoðunarinnar, eða einfaldlega dagsetningu og innihald samkomulagsins, hefði kostað eina setningu.
Sem kynning á hlaðvarpsþætti er þetta skiljanlegt snið og hlaðvarpið sjálft má vera skoðanaþáttur. En þegar miðillinn birtir stjórnmálalega niðurstöðu sem staðreynd undir eigin merki og sendir lesandann svo á áskriftarsíðu, þá er fullyrðingin orðin ábyrgð ritstjórnarinnar, ekki þáttarins.