Segir blaðamenn þurfa að taka stöðu í framlínunni

Alvarlegasti gallinn er algjört skort á sjálfstæðri fréttavinnu. Greinin er í raun uppskrift úr einni Facebook-færslu, þar sem skoðanir Kristins Hrafnssonar eru birtar nánast án nokkurs fyrirvara eða gagnrýninnar rýni. Enginn fréttamaður eða fjölmiðlafræðingur er spurður álits, engin viðbótarheimild nefnd og ekkert gert til að sannreyna fullyrðingar Kristins, til dæmis um viðbrögð Ísraels við forsíðumynd L'Espresso eða áhrif Legó-áróðurs Írans. Ekkert samhengi er gefið um hlutverk Kristins sem málsvara WikiLeaks, sem er mikilvægt þegar lesandi á að meta trúverðugleika hans sem „hlutlausrar" heimildar um fjölmiðlafræði. Setning fyrirsagnarinnar skapar þá blekkingu að um sé að ræða almennt viðtal eða greiningu, en í reynd er þetta aðeins samantekt á eins manns skoðunum á samfélagsmiðlum. Framing greinarinnar felst í því að birta fullyrðingar Kristins um „brjálæðinga" og „grimmdarsvip" án þess að merkja þær sem skoðanir frekar en staðreyndir, og þannig tekur greinin sjálf í raun afstöðu. Á meðal dæmanna sem Kristinn nefnir eru orð eins og „stráfellt" og „gjöreyðilegging" sem eru ekki hlutlaus lýsing heldur pólitískt hlaðin, en blaðamaður gerir ekkert til að aðskilja fréttaflutning frá álitsgjöf. Þetta er veik fréttavinna.