Inni­hald náms skiptir máli – ekki um­búðirnar!

Greinin er birt sem skoðanagrein og skal metin á forsendum rökstuðnings og heiðarleika í umfjöllun. Styrkur greinarinnar liggur í því að höfundur, starfandi grunnskólakennari, talar af eigin reynslu og útskýrir nýja kvarðann ítarlega fyrir lesendum; samanburðurinn á bókstafa- og tölukvarða (D=4, C=5 o.s.frv.) er skýr og gagnlegur. Meginröksemdafærslan, að kvarðabreyting sé yfirborðsleg á meðan undirliggjandi hæfniviðmið eru óbreytt og óskýr, er samkvæm sjálfri sér og studd áþreifanlegu dæmi úr stærðfræði. Höfundur viðurkennir jafnframt hvar menntamálaráðherra á rétt á sér, sem sýnir vitsmunalegan heiðarleika. Veikleikar eru þó til staðar. Fullyrðingin um að „gríðarlegur munur" hafi þróast á milli skóla í 15 ár er óstudd tilvísun í gögn innan greinarinnar sjálfrar; hún kann að eiga sér stoð í rannsóknum eða úttektum sem höfundur vísar ekki til. Tillagan um að fá banka og stórfyrirtæki til að fjármagna námsefnisgerð er sett fram án nokkurs rökstuðnings fyrir raunhæfni hennar. Einnig hefði greinin styrkst ef höfundur hefði vísað til tilgreindra skýrslna, t.d. frá Menntamálastofnun eða Ríkisendurskoðun, til að undirbyggja gagnrýnina á ósamræmi. Sem skoðanagrein er þetta þó heiðarleg og vel uppbyggð, þótt röksemdalínuna hefði mátt festa betur við ytri heimildir.