Verklokafælni stjórnvalda
Skoðanagrein þar sem höfundur heldur því fram að íslensk stjórnvöld þjáist af „verklokafælni“: þau greini vanda en ljúki aldrei lausn hans. Dæmin eru endurskoðun stjórnarskrárinnar, framsal ríkisvalds, bókun 35, auðlindaákvæði, Suðurnesjalína 2 og verðtryggingin.
Dagsetningarnar bera greinina. Dómur Hæstaréttar 24. janúar 2013, frumvarp Gunnars Thoroddsen 1983, stefna ríkisstjórnar og Seðlabanka frá vorinu 1995 og frumvarp Finns Ingólfssonar 1998 eru allt atriði sem lesandi getur flett upp. Greinin birtist sem skoðun og er metin sem slík, en röksemdin hvílir á opinberum gögnum fremur en tilfinningu. Höfundur gætir þess einnig að draga ekki of víðtæka ályktun þegar hann segir berum orðum að saga verðtryggingarinnar segi ekkert um hvort afnema eigi hana.
Veikleikinn liggur í hugtakinu sjálfu. Lögin frá 2001, sem festu verðtryggingu í sessi, voru ákvörðun, ekki skortur á henni. Tafir á Suðurnesjalínu stöfuðu að hluta af kærum og dómsmálum, sem eru lögmæt réttarúrræði. Að tillaga nái ekki fram að ganga getur endurspeglað pólitískan ágreining fremur en tregðu. Höfundur gerir ekki skýran greinarmun á því að ljúka ekki verki og því að hafna því.
Að þessu frátöldu er greinin heiðarlega rökstudd og ber með sér vandaða heimildavinnu.
