ESB, af­sal eða út­víkkun á full­veldi?

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur kynnir sig sem hagfræðinema. Röksemdafærslan er skýr og vel uppbyggð: hliðstæðan milli sjálfsforræðis einstaklingsins gagnvart sveitarfélagi og þjóðríki annars vegar og þjóðar gagnvart ESB hins vegar er skemmtileg til umhugsunar. Höfundur forðast að úrskurða beint og reynir meðvitað að halda spurningunni opinni, sem er ágæt nálgun í skoðanagrein. Það sem veikir greinina er hversu lítið hún bítur á. Höfundur kemst ekki miklu lengra en að setja fram spurninguna sjálfa; engin tilraun er gerð til að svara henni, vísa til hugmyndasögunnar um fullveldi eða nefna fræðimenn sem hafa fjallað um yfirþjóðlegt lýðræði, svo sem tengsl við kenningar um „sameiginlegt fullveldi" eða reynslu annarra smárra Evrópuríkja. Fullyrðingin um að gildi lýðræðis, jafnréttis og umhverfismála „eigi nú undir högg að sækja" er sett fram án nokkurs rökstuðnings eða dæma, og hallar þar óbeint í þá átt að ESB-aðild sé eðlilegt svar. Sú framsetning, ásamt orðalagi um „vinaríki" og sameiginleg gildi, gefur greininni vægan ESB-jákvæðan blæ þrátt fyrir yfirlýstan hlutleysisvíl. Sem skoðanagrein er þetta ágætt innlegg í umræðuna, en sem hugmyndagrein frá hagfræðinema hefði mátt búast við meiri efnislegri dýpt.