Láta Snorra heyra það vegna færslu um tjáningarfrelsi og ESB – „Ef svo er, þá er þessi málflutningur þinn alveg óboðlegur“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni undir fréttaflokki, en er í raun endurgjöf af samfélagsmiðlaumræðu þar sem saman er dregið úr Facebook-athugasemdum, tístum og svörum við færslu þingmanns. Það er vissulega réttmæt nálgun að fylgjast með opinberri umræðu kjörinna fulltrúa á samfélagsmiðlum, en framsetningin vekur nokkrar spurningar. Það sem greinin gerir vel er að gefa fjölbreyttum röddum blátt áfram rými: Helgi Hrafn Gunnarsson gagnrýnir Snorra, Snærós Sindradóttir bendir á hliðstæð vandamál í íslenskum lögum, gagnrýnandinn Jón Viðar Jónsson ræðst harðlega á málflutninginn, og ungi Þjóðverjinn sjálfur leiðréttir samhengið og bendir á að AfD beiti sömu löggjöf. Raddflóran er góð og lesandinn fær fjölþætta mynd af umræðunni. Hins vegar er framsetningin ekki hlutlaus; fyrirsögnin tekur afdráttarlaust síðu gagnrýnenda og sú framsetning sem greinin velur, þar sem andsvör Snorra við gagnrýninni eru hvergi tilgreind, hallast greinilega í átt að þeirri niðurstöðu að málflutningur hans sé röngur. Blaðamaðurinn bætir engri sjálfstæðri heimildaöflun við, til dæmis um hversu algeng slík mál eru í Þýskalandi, hvort 95. gr. almennra hegningarlaga hafi verið beitt á undanförnum árum, eða hvort lagabreytingin frá 2021 í Þýskalandi hafi raunverulega leitt til þess sem Snorri heldur fram. Greinin byggist nær eingöngu á afrituðum færslum af samfélagsmiðlum án nokkurs viðbótarefnis eða samhengis frá blaðamanninum sjálfum. Ekki er heldur haft samband við Snorra til að fá viðbrögð hans við gagnrýninni, sem er veikleiki þegar fyrirsögnin beinir spjótum að honum.