visir.is
2026-03-30 07:00
Fjárhagslegt sjálfstæði Seltjarnarness í hættu
Kristinn Ólafsson, íbúi á Seltjarnarnesi, heldur því fram að sveitarfélagið standi frammi fyrir alvarlegri fjármálakreppu: uppsafnað rekstrartap hafi farið yfir þrjá milljarða króna frá 2015, skuldir fjórfaldast á áratug og sveitarfélagið hafi ítrekað brugðist lagalegri kröfu um jafnvægi í fjárhag yfir þriggja ára tímabil. Hann rekur þetta til þess að fjármögnunarlíkan byggt á lóðasölu sé uppurið og að viðbrögð sveitarstjórnar hafi verið ófullnægjandi.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Kristinn Ólafsson, íbúi á Seltjarnarnesi, heldur því fram að sveitarfélagið standi frammi fyrir alvarlegri fjármálakreppu: uppsafnað rekstrartap hafi farið yfir þrjá milljarða króna frá 2015, skuldir fjórfaldast á áratug og sveitarfélagið hafi ítrekað brugðist lagalegri kröfu um jafnvægi í fjárhag yfir þriggja ára tímabil. Hann rekur þetta til þess að fjármögnunarlíkan byggt á lóðasölu sé uppurið og að viðbrögð sveitarstjórnar hafi verið ófullnægjandi.
Gagnrýni Vitans
Hér er um undirritaðan skoðanagrein að ræða eftir mann sem lýsir sér sjálfur sem ævilangt búsettan á Seltjarnarnesi — hagsmunatengsl eru viðurkennd strax í upphafi, sem er honum til hróss. Fjárhagstölurnar sem vitnað er til (3 milljarðar í uppsafnað tap, skuldir hækkað úr 1,7 milljörðum í tæpa 8 milljarða) eru raktar til ársreikninga sveitarfélagsins sjálfs, sem er nafngreindur og sannreyndur heimild. Tilvísun í Eftirlitsnefnd með fjármálum sveitarfélaga og gagnrýni hennar veitir ytri staðfestingu. Þetta er sanngjarn heimildagrunnur fyrir skoðanadálk.\n\nSem skoðanagrein er verkið skipulagslega samhengt og byggir rök sín upp smám saman, en það stoppar rétt áður en rökstuðningurinn er lokið — greinin klippist á miðri setningu („sem hefur bæði vilja og getu") og raunveruleg niðurstaða með tillögum kemst því aldrei á blað. Það sem birtist er að mestu leyti greining fremur en röksemdafærsla: tölurnar eru settar fram sem augljóslega fordæmanlegar og vörn núverandi stjórnar — ef einhver er til staðar — fær enga umfjöllun. Sterkari grein myndi að lágmarki vísa í mótrökin (voru sum þessara tapa meðvituð fjárfesting? fjármögnuðu skuldirnar eignir af varanlegum verðmætum?). Engu að síður, sem staðbundinn pólitískur skoðanadálkur sem byggir á nafngreindum heimildum, er þetta hæf skrif og höfundurinn er heiðarlegur um persónulega hagsmuni sína.