Um brottfararstöð og vistun barna

Greinin er birt sem skoðun og er skýrt merkt sem slík; höfundar eru nafngreindir þingmenn sem bera pólitíska ábyrgð á frumvarpinu. Í þeim skilningi er gagnsæi tryggt og lesandinn veit nákvæmlega hverjir tala og af hvaða stöðu. Röksemdafærslan er skipulögð og snertir nokkur lykilatriði: vistun sem lokaúrræði, samanburð við núverandi gæsluvarðhaldsfyrirkomulag, sérstöðu barna og Schengen-skuldbindingar. Höfundar vísa í breytingartillögur nefndarinnar, umsagnir sem bárust, og tillögu um árlega skýrslu ráðherra til Alþingis, sem eykur sannreynanlega stoð. Hins vegar er rökstuðningurinn á köflum of almennur til að standast vel sem greining. Fullyrðingin um að smyglarar muni nýta sér „sérreglur" í einstökum löndum er sett fram sem augljós staðreynd án þess að vísa í rannsóknir, gögn eða dæmi frá öðrum löndum; þetta er lykilforsenda greinarinnar og væri styrkari með tilvitnun í samsvarandi reynslu nágrannríkja eða fræðilegar heimildir. Greinin nefnir heldur ekki gagnrýni sem kom fram í umsögnum, þótt vísað sé til „fjölmargra góðra umsagna"; lesandinn fær enga mynd af raunverulegum andmælum. Sem skoðanagrein er þetta samt þokkalega rökstudd málsvörn, en hugmyndafræðilega einhliða á þann hátt sem búast má við þegar ráðandi meirihluti skrifar um eigin lagasmíð.