Foreldrasamtök svara bæjarfulltrúa – „Líkamleg og andleg heilsa barna okkar er ekki til sölu fyrir atkvæði“

Veigamesti galli greinarinnar er algjört ójafnvægi í raddasamsetningu. Þótt hún sé sett fram sem ritstjórnarefni, en ekki skoðanagrein, er efnið nánast einvörðungu rakið frá sjónarhóli Drenglyndis. Fullyrðingar samtakanna um að lög um kynrænt sjálfræði hafi grafið undan réttindum kvenna, að kynvitundarkennsla ruglar börn og að sjálfsvígsmýtur séu útbreiddar standa allar án mótvægis. Samtökin '78, sem eru beinir aðilar málsins, fá hvergi orð. Enginn sérfræðingur á sviði kynjafræða, barnalækninga eða geðheilbrigðis er spurður. Gunnar Már Gunnarsson, sem bréfið beinist að, fær heldur ekki tækifæri til andsvara í þessari grein. Vísun í Cass-skýrsluna og ótilgreinda sænska rannsókn er gefin án þess að lesandinn geti sannreynt tölurnar; fullyrt er að fólk sem fari í kynleiðréttingu sé „19 sinnum líklegra til að fremja sjálfsmorð" en ekki er nefnt hvaða rannsókn þetta er nákvæmlega, eða hvort niðurstöðurnar hafi verið gagnrýndar. Þetta er alvarlegur flötur þegar svo viðkvæmt efni er til umfjöllunar. Greinin virkar fremur sem miðill fyrir fréttatilkynningu samtakanna en sjálfstæður fréttaflutningur. Fyrirsögnin, sem notar beina tilvitnun úr bréfi Drenglyndis, undirstrikar þetta. Jákvætt er þó að greint er frá afstöðu bæjarstjórnar og ummælum Jóns Hjaltasonar, sem gefur einhverja fjölbreytni í samhenginu.