Horfa ekki til sólmyrkva í kjaraviðræðum

Greinin byggir á tveimur skýrum heimildum: beinu samtali við Höllu Gunnarsdóttur, formann VR, og greiningu frá greiningardeild Landsbankans. Þetta eru nafngreindar og sannreynanlegar heimildir sem gefa fréttinni ákveðinn bakhjarl. Helsti veikleiki er hins vegar að engin sjónarhorn koma frá hinum hliðinni, þ.e. frá atvinnurekendum, Samtökum atvinnulífsins eða sveitarfélögum sem krafist er aðgerða af. Halla setur fram kröfur til sveitarfélaga um afturköllun gjaldskrárhækkana og til fyrirtækja um aðhald í verðhækkunum, en enginn fulltrúi þessara aðila fær tækifæri til að bregðast við. Þetta er verulegur ágalli í frétt sem snýst um kjaraviðræður þar sem samningsaðilar eru fleiri en einn. Framsetningin er einnig ómálefnaleg að nokkru leyti; fyrirsögnin og inntak greinarinnar leggja allan áhersluþunga á sjónarmið launafólks, sem gerir fréttina í reynd að málflutningi VR frekar en hlutlausri kjaraumfjöllun. Tilvísun í Landsbankann nær aðeins til verðbólguspár en veitir enga sjálfstæða greiningu á kröfum VR. Forsenduákvæðið (4,7% verðbólga) er skýrt nefnt, sem er gott, en engin umræða er um hvort slík mörk séu nálægt eða fjarlæg miðað við nýjustu mælingar. Heilt á litið er þetta hæfileg frétt sem sinnir grunnverkinu en vantar skýrt jafnvægi.