Ríkisendurskoðun telur röskun á sjúkraflugi hafa verið nýtta til að knýja fram aðgerðir

Greinin byggir nær alfarið á einu frumskjali, stjórnsýsluúttekt Ríkisendurskoðunar, sem kynnt var Stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd Alþingis. Það er traust og sannreynanleg heimild og fréttaritun um slíka skýrslu er eðlileg nálgun. Jákvætt er að viðbrögð innviðaráðuneytisins, Samgöngustofu og Isavia eru sérstaklega tilgreind; þau hafna túlkun um vanrækslu á sjúkraflugi og segja lokun hafa verið nauðsynlega flugöryggisráðstöfun. Þetta gefur lesandanum bæði sjónarhornin sem skýrslan sjálf dregur fram. Á hinn bóginn er vert að benda á nokkra veikleika. Sjónarhorn Reykjavíkurborgar fær takmarkað rými þrátt fyrir að borgin sé ein meginaðili málsins og var árum saman í ágreiningi við Isavia um túlkun skipulagsreglna. Ekki er vitað hvort blaðamaður reyndi að ná til fulltrúa borgarinnar eða hvort borgin neitaði að tjá sig, en fjarvera þeirrar raddar veikir fréttina. Fyrirsögnin endurspeglar eina af ályktunum Ríkisendurskoðunar, nefnilega þá sem hvassust er, og sú framsetning gæti gefið til kynna að niðurstaðan sé einfaldari en hún er í reynd. Skýrslan sjálf virðist draga mynd af flóknum ágreiningi margra aðila, en fyrirsögnin leggur áherslu á eina ályktun. Smáatriði eins og innsláttarvilla í greinarmeginmáli („mhafi") benda til þess að ritstjórnaryfirlestur hafi verið ófullnægjandi. Heilt á litið er þetta þokkaleg fréttaskil um opinbert skjal, en dýpri greining og rödd borgarinnar hefði styrkt fréttina.