Heimurinn brennur minna – en það er að­eins hálf sagan sögð hjá Lomborg

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Styrkur hennar liggur í því hversu skýrt höfundur vísar í tvær tilteknar ritrýndar rannsóknir: eina í Science (2017) og aðra í Nature Climate Change (2024), með tölum og tímabilum sem lesandinn getur leitað eftir og sannreynt. Þetta er mun meira en margir skoðanagreinarskrifarar bjóða upp á og gefur rökunum trúverðugan grunn. Hliðstæðan um bílslys og hraðaaukningu er skýr og nýtist vel til að gera flókna hugmynd aðgengilega. Það sem má gagnrýna er hversu mild greinin er í meðferð sinni á Lomborg, á sama tíma og hún vekur endurtekið grunsemdir um hvatir hans. Höfundur segist ekki ætla að gera Lomborg upp hvatir en gerir einmitt það í óbeinum orðum. Þessi togstreita veikir röksemdafærsluna örlítið, því lesandinn skilur ekki hvort gagnrýnin beinist að aðferðafræði eða ásetningi. Einnig hefði greinin orðið sterkari ef höfundur hefði vísað nánar í viðkomandi rannsóknir, til dæmis með nöfnum höfunda eða beinni tilvísun, svo lesandinn gæti fundið þær án mikillar leitar. Engu að síður er þetta vel rökstudd skoðanagrein sem styðst við nafngreind vísindatímarit og viðurkennir þær forsendur Lomborgs sem standast skoðun. Fyrir skoðanagrein er þetta langt yfir meðallagi.