Sýnist að komið sé að kvótasetningu náttúrunnar

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og byggist nánast alfarið á sjónarmiðum eins aðila, Bjargar Evu Erlendsdóttur framkvæmdastjóra Landverndar. Hún fær ítarleg tilvitnun og rúm til að setja fram túlkun sína á stöðu mála, meðal annars samlíkingu um „kvótasetningu náttúrunnar" sem birt er í fyrirsögn sem staðhæfingu. Sú framsetning gerir afstöðu Landverndar að meginstraumi greinarinnar. Forstjóri Bláa lónsins, Sigríður Margrét Oddsdóttir, fær hins vegar aðeins eina setningu sem er sótt í sjónvarpsfréttir, ekki í beinni heimildaöflun blaðamanns. Þar er um endurnotkun heimilda að ræða sem dregur úr sjálfstæðu virði greinarinnar. Alvarlegast er þó að enginn fulltrúi stjórnvalda er spurður um þá ákvörðun sem gagnrýnin beinist að, þrátt fyrir að sérleyfissamningur hafi verið undirritaður daginn áður, en slíkt er áberandi tækifæri til að fá andsvör ráðuneytis eða Þjóðeignanefndar. Staðhæfingin um skort á auðlindaákvæði í stjórnarskránni stendur án mótvægis eða lagalegs samhengis. Þetta er í raun eins konar málsvörn Landverndar í gervi fréttaefnis og skorar illa á jafnvægisskala þótt aðeins sé tekið tillit til þess að um ritstjórnarefni er að ræða.