Takmarkanir Sigurjóns
Pistill í slúðurdálki gagnrýnir Sigurjón Þórðarson, þingmann Flokks fólksins, fyrir að hafa kallað Sjálfstæðisflokkinn hina nýju Pírata í viðtali á Vísi. Tilefnið eru fyrirspurnir Guðlaugs Þórs Þórðarsonar til ráðuneyta. Höfundur telur að Sigurjón vilji takmarka upplýsingaaðgang þingmanna og vísar að lokum til innanhússvanda flokks hans.
„Takmarkanir Sigurjóns“ birtist undir merkjum slúðurs, og það er ritstjórnarleg ákvörðun að láta skoðanapistil um nafngreindan þingmann ganga undir þeim hatti. Grunnurinn er þó traustari en oft gerist í slíku efni. Viðtalið á Vísi er nefnt, og fyrirspurnir Guðlaugs Þórs til ráðuneyta eru opinber gögn sem lesandinn getur flett upp.
Vandinn liggur í endursögninni. Hvergi er vitnað orðrétt í Sigurjón, en honum er samt eignuð sú afstaða að vilja „takmarka aðgang annarra þingmanna að gögnum og upplýsingum“. Þetta er túlkun pistlahöfundar, ekki tilvitnun. Lesandinn getur ekki metið hvort Sigurjón sagði eitthvað í þá veru eða gagnrýndi aðeins pólitískan tilgang fyrirspurnanna. Orðalagið „algjör nauðvörn“ fellir dóm áður en rökin eru lögð fram.
Lokasetningin er veikasti hlekkurinn. Þar er vísað til „alvarlegra innanhússvandamála“ flokksins án þess að nefna eitt einasta atvik. Slík dylgja kemur í stað röksemdar. Jafnvel á mælikvarða slúðurdálks hefði ein tilvísun í þekkt mál dugað til að gera fullyrðinguna sannreynanlega.
