Sendi skilaboð í nafni ömmu drengsins
Frétt af aðalmeðferð í Héraðsdómi Reykjaness þar sem sonur fyrrverandi kærasta Írisar Helgu Jónatansdóttur bar vitni. Hann lýsti meiðandi skilaboðum sem hann telur Írisi hafa sent sér, meðal annars úr aðgangi í nafni föðurömmu hans, og áhrifum þeirra á sig og föður sinn.
Fyrirsögnin „Sendi skilaboð í nafni ömmu drengsins“ fullyrðir sem staðreynd það sem enn er aðeins vitnisburður í ólokinni aðalmeðferð. Meginmálið eignar framburðinn vitninu, „segir hann“, en fyrirsögnin sleppir þeim fyrirvara. Á stöku stað rennur sama ónákvæmni inn í textann: „Þá hafði Íris sagst þekkja yfirmann sonarins“ er í framsöguhætti og les eins og niðurstaða dómsins.
Blaðamaðurinn sat greinilega í réttarsal, sem er kostur. Lýsingin á uppnámi vitnisins byggir á eigin athugun og frásögnin er skýr og vel skipulögð. Ákæruliðirnir eru taldir upp með réttum hætti og lesandinn fær skilning á tengslum aðila.
Hlið ákærðu vantar hins vegar alveg. Hvergi kemur fram hvort Íris neiti sök, hvort verjandi hafi spurt vitnið eða hvort fullyrðingar þess hafi verið dregnar í efa. Í réttarfréttum um nafngreindan sakborning, þar sem meðal annars er rætt um ásakanir um barnaníðsefni, á slíkt samhengi heima í hverri frétt, ekki aðeins þeirri sem fjallar um framburð hennar sjálfrar.
