„Hér hafa menn um árabil verið að eyða um efni fram“

Greinin nær vel utan um tvær hliðar málsins: stjórnarandstaðan (Hildur) gagnrýnir eyðslu og meirihlutinn (Heiða) útskýrir hvernig lífeyrissjóðsskuldbindingar skekkja myndina. Þetta er heiðarleg nálgun í kosningaumhverfi og uppfyllir grunnkröfur um jafnvægi. Tölulegar staðhæfingar eru rekjanlegar til opinbers ársreiknings borgarinnar, sem er staðfest heimild. Það má þó benda á nokkra veikleika. Í fyrsta lagi er engin óháð sérfræðirödd notuð til að meta hvort útskýringar Heiðu á lífeyrissjóðsskuldbindingum standist eða hvort gagnrýni Hildar sé í réttu hlutfalli við stöðuna. Greinin verður þannig nokkuð „hún segir, hin segir" án þess að lesandinn fái sjálfstætt mat. Í öðru lagi er samhengi takmarkað: borgarstjóri vísar til lífeyrissjóðsskuldbindinga og lífeyrissjóðsins Brú, en engin frekari gögn eða tölur eru nefnd til stuðnings. Þriðja atriðið snýr að framsetningu: fyrirsögnin er bein tilvitnun úr munni Hildar, sem gefur gagnrýni stjórnarandstöðunnar meira vægi í fyrstu sýn en svörum meirihlutans. Þetta er ekki alvarlegt en skapar ákveðna slagsíðu í rammanum.