Ísland aldrei dýrara og eina tæki verkalýðsins krafa um hærri laun

Kjarni greinarinnar er greining frá Visku, sem er aðildarfélag Bandalags háskólamanna, og beint viðtal við Höllu Gunnarsdóttur, formann VR. Bæði eru nefnd nafni og sannreynanleg; vísað er í greininguna og gefin er tenging til nánari umfjöllunar. Að því leyti er heimildum vel farið. Vandinn liggur annars staðar: greinin er birt sem ritstjórnarefni en ber einungis raddir verkalýðshreyfingarinnar. Ekkert kemur fram frá atvinnurekendum, Samtökum atvinnulífsins, ráðherrum eða óháðum hagfræðingum sem gætu dregið málið í ólíkar áttir eða skýrt verðmuninn á annan veg. Fullyrðingin „eina tæki verkalýðsins" stendur algjörlega án mótvægis. Fyrirsögnin tekur afstöðu, ekki aðeins til staðreynda um verðlag heldur einnig um hvað verkalýðshreyfingin eigi að gera, sem skapar ramma sem les frekar sem málsvörn en frétt. Tölulegar staðhæfingar um 40 prósent meðalmun, 70 prósent mun á kjötvörum og þriðjungsverðmun á veitingastöðum eru allar raktar til greiningarinnar, en engin önnur gögn eða opinber tölfræði eru nefnd til samanburðar. Lesandinn fær því einhliða frásögn studdri einum aðila sem hefur augljósa hagsmuni af kröfum um launahækkanir. Greinin er ekki slæm í heimildanotkun en skortir verulega jafnvægi.