Stór göt í umræðunni um Ísland og ESB og hugsanlegar aðildarviðræður
Grein Alberts Jónssonar, fyrrverandi sendiherra, er ítarleg skoðanagrein sem dregur í efa forsendur hugsanlegra aðildarviðræðna Íslands við ESB. Höfundur byggir á eigin sérfræðiþekkingu og nokkrum sannreynanlegum heimildum, en framsetningin er einhliða gagnrýnin á aðildarviðræður án þess að öndvert sjónarhorn fái rúm.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun skoðanagrein fyrrverandi sendiherra sem birtist fyrst á Facebook-síðu hans. Þetta er rétt að taka fram og er gert í lokin. Sem skoðanagrein ber að meta hana á forsendum röksemdafærslu og hugverklegs heiðarleika frekar en hefðbundins jafnvægis í fréttaflutningi.
Röksemdafærslan er vel skipulögð og höfundur styðst við sannreynanlegar heimildir: Lissabon-sáttmálann, skýrslu Hagfræðistofnunar frá 2014 um fyrri aðildarviðræður, ummæli utanríkisráðherra á Alþingi og fordæmi Noregs. Þetta styrkir greinina. Hins vegar endurtekur höfundur nokkrar málsgreinar næstum orðrétt, sem bendir til þess að ritvinnsla hafi verið ábótavant. Meginveikleikinn í röksemdafærslunni er að höfundur vísar til þess að „deilt sé með rökum á báða bóga" um áhrif evru á vexti og verðlag, en afgreiðir þau mótsjónarmið á nokkrum orðum án þess að taka á þeim efnislega. Þar skapar hann sjálfur eitt af þeim „stóru götum" sem hann sakar aðra um. Greinin gagnast sem vel rökstudd krafa um skýrari umfjöllun frá stjórnvöldum, en hugverklegur heiðarleiki hefði styrkst ef höfundur hefði tekist á við helstu rök aðildarsinna með sama metnaði og hann beitir í gagnrýni sinni.
