Heilu vinkvennahóparnir teknir kyrkingartaki

Greinin styðst við tvær nafngreindar heimildir, Drífu Snædal hjá Stígamótum og Maríu Hjálmtýsdóttur hjá Félagi kynjafræðikennara, sem báðar tala í sömu átt. Þetta eru trúverðugar raddir á sviði sínu, en fréttamennskan býður engri gagnrödd pláss; hvorki er leitað til sérfræðinga í kynheilbrigði eða kynlífsráðgjöf sem gætu sett fullyrðingarnar í víðara samhengi, né er sálgæslu- eða læknavísindalegu sjónarhorni veitt rými. Fullyrðingin um „beina afleiðingu" af klámsáhrifum er sett fram sem staðreynd frekar en sem túlkun, án þess að stoð sé veitt í nafngreindum rannsóknum. Vísað er til „nýlegra rannsókna" um blóðflæði til heilans, en hvorki er nefnt hvaða rannsóknir þetta eru né hvar þær birtust, sem gerir lesandanum ómögulegt að sannreyna fullyrðinguna. Framsetningin er einsleit: kyrkingar eru afgerandi dæmdar án nokkurs tilraunavilja til að meta málið frá fleiri hliðum. Sem frétt, ekki pistill eða skoðanagrein, hefði verið eðlilegt að fá a.m.k. eina rödd sem legði mat á efnið frá öðru sjónarhorni, til dæmis frá rannsóknaraðila eða sálfræðingi. Þetta dregur verulega úr upplýsingagildi fréttarinnar.