Börnin í fyrsta sæti

Greinin er merkt sem skoðun og höfundur er gagnsæ um stöðu sína sem frambjóðandi Samfylkingarinnar, sem er mikilvægt og vel gert af ritstjórn Vísis. Hún þarf ekki að uppfylla sömu kröfur og fréttaskýrsla um jafnvægi eða gagnaðilasjónarmið. Sem skoðanagrein er hún hins vegar frekar veik í rökstuðningi. Tölulegar fullyrðingar, eins og að munurinn á leikskólagjöldum geti numið „allt að 450.000 krónum á ári" fyrir fjölskyldu með tvö börn, eru settar fram án tilvísunar í forsendur eða útreikninga. Sama á við um þá fullyrðingu að þátttaka foreldra í kostnaði hafi farið „úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna"; þessi tala er sannreynanleg í gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga, en höfundur vísar ekki í heimild. Ef horft er á rökfærslubygginguna þá er greinin í raun endurtekning á stefnuskrá Samfylkingarinnar, án gagnrýninnar sjálfskoðunar. Höfundur segir til dæmis að Reykjavíkurlíkanið „gefur strax góða raun" án þess að færa nokkur rök eða gögn fyrir þeirri fullyrðingu; líkanið tók gildi 1. apríl og greinin er skrifuð 21. apríl, svo tæplega þrjár vikur af reynslu duga varla sem sönnun. Einnig vantar algjörlega viðurkenningu á áskorunum eða gagnrýni sem beint hefur verið að Samfylkingunni í leikskólamálum á síðustu kjörtímabilum. Þetta gerir greinina meira að auglýsingu en rökræðuframlagi.