Varnargarðarnir hafi sannað gildi sitt en stjórn­sýslan ekki staðist prófið

Greinin er vel skipulögð og byggir á traustri heimild, skýrslu Ríkisendurskoðunar, og nafngreindum viðmælanda sem er ríkisendurskoðandi sjálfur. Beinar tilvitnanir í Guðmund Björgvin Helgason gefa lesandanum skýra mynd af niðurstöðunum og eru settar í skiljanlegt samhengi. Þetta er þó einnar heimild frétt í orðsins fyllstu merkingu; eina sjónarhorn greinarinnar kemur frá Ríkisendurskoðun. Eðlilegt hefði verið að leita eftir viðbrögðum þeirra sem bera ábyrgð, til dæmis frá embætti ríkislögreglustjóra eða Vegagerðinni, þar sem skýrslan gagnrýnir bæði stofnanir beint. Sú viðleitni hefði styrkt greinina verulega og tryggt sanngjarnt jafnvægi. Þá er vert að benda á að greinin endurtekur sama efnisinnihaldið að miklu leyti, þar sem inngangurinn er næstum orðrétt endurtekinn í meginmáli. Þetta virðist vera uppsetningu vefmiðilsins að kenna, en skerðir lestrarupplifunina. Fjármögnunarhlutinn er athyglisverður en yfirborðskenndur; tölur um raunverulegan kostnað eða umfang lausafjárskorts hjá Vegagerðinni hefðu gefið efninu meira þyngdarafl. Engu að síður stendur kjarni greinarinnar vel og niðurstöður Ríkisendurskoðunar eru settar fram af fagmennsku og hófsemi.