Vita ekki fjölda kennslustunda sem falla niður

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og ber þess skýr merki í framsetningunni: orðalag eins og „trassað þessa skyldu sína" er beint mat, ekki hlutlaus frásögn. Það er ásættanlegt í ritstjórnargreinum, en rétt er að benda á að engin viðbrögð frá skóla- og frístundasviði eða skólastjórnendum eru sett fram gegn þessari gagnrýni. Í góðri ritstjórnargrein ætti röksemdafærslan að standast á eigin forsendum, og hún gerir það að mestu: vísað er í svar sviðsins við fyrirspurn borgarfulltrúa (Mörtu Guðjónsdóttur), veikindahlutfall úr ársreikningi borgarinnar (7,9%), lög um grunnskóla og tilgreint dæmi um nemanda sem missti úr kennslustundir. Dæmið um móður og dóttur hennar byggist á eigin fréttaflutningi mbl.is frá síðasta ári, sem gefur greininni ákveðna rannsóknarvídd. Hins vegar er vert að nefna nokkra veikleika. Í fyrsta lagi er tilvísunin til þess að borgarfulltrúar hafi fellt tillögu um uppbót vegna Ölduselsskóla ekki útfærð nánar: hvenær var kosið, hvaða borgarfulltrúar greiddu atkvæði gegn og af hverju? Slíkt samhengi myndi styrkja rökin. Í öðru lagi er veikindahlutfallið 7,9% nefnt án þess að setja það í samhengi; er það hátt miðað við aðra starfshópa eða fyrri ár? Án samanburðar segir talan lesandanum lítið. Í þriðja lagi er aðeins eitt persónulegt dæmi notað til að sýna umfang vandans, sem veikir alhæfinguna sem greinin gefur í skyn. Á heildina litið er þetta ritstjórnargrein sem byggir á sannreynanlegum heimildum og lögum, en hefði orðið sannfærandi með betri útfærslu á samhengi og fleiri dæmum.