„Þetta er bara sann­girnis­mál“

Stærsti veikleikinn er einhliða framsetning: greinin nefnir sérstaklega að „ekki hafa allir verið sammála" í sveitarstjórn um virkjunarákvörðunina, en engin rödd frá andstöðunni kemur fram. Haraldur er ekki einungis sveitarstjóri heldur einnig oddviti framboðslista skömmu fyrir kosningar, sem gerir viðtalið að óbeinu kosningaefni. Blaðamaðurinn spyr ekki neinna gagnrýninna spurninga, til dæmis um umhverfisáhrif virkjunarinnar, um hvernig undanþágan frá fasteignamati virkar í reynd eða hvort fullyrðing Haraldar um að „allir séu sammála" standist. Fullyrðingin um að yfir fjörtíu umsagnir í samráðsgátt hafi allar verið samhljóða er sett fram án þess að blaðamaðurinn kanni hana eða vísi á opinber gögn. Jákvætt má nefna að Haraldur er nafngreindur og opinber embættismaður, bókun sveitarstjórnar er nefnd sem heimild og bakgrunnsupplýsingar um íbúafjölda og framkvæmdir eru raunhæfar. Greinin er þó nánast bein miðlun á sjónarmiðum eins aðila á kosningaári, án gagnrýninnar skoðunar eða mótvægis. Sem viðtal gæti þetta staðist betur ef það væri skýrt merkt sem einstaklingslýsing eða kynningarviðtal, en fyrirsögnin og uppsetningin gefa til kynna fréttaflutning.