Fleiri fána!

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta hana sem slíka. Höfundur vísar í ummæli Snorra Mássonar þingmanns sem kveikju og lýsir stuttlega tveimur sjónarhornum á þau: annars vegar fordómum í garð hinsegin fólks, hins vegar gagnrýni á „vinstri-vók hugmyndafræði". Þessi samantekt er sanngjörn að því leyti að hún viðurkennir skiptar skoðanir, en höfundur fer ekki dýpra í rökin á hvorri hlið. Meginþorri greinarinnar er helgaður hugmyndinni um að bæta við fleiri fánum, sem er augljóslega kaldranaleg tillaga; höfundur nýtir hana til að draga fram gildi eins og frið, kærleika og málfrelsi án þess þó að rökstyðja af hverju þetta myndi leysa hið pólitíska ágreiningsefni sem hann vísar til í upphafi. Rökfærslan er þannig frekar grunnsæ: hún heldur léttum tón en nær ekki fram neinu nýju. Sem skoðanagrein þarf hún ekki jafnvægi heimilda, en hún myndi styrkjast af dýpri greiningu á því hvers vegna fánamálin vekja svona sterk viðbrögð, til dæmis með vísan í menntastefnu eða réttindaumræðu. Textinn er vel skrifaður og skýr, en efnislega mjór.