Flott að fá það á hreint, Þor­gerður

Sem skoðanagrein ber að meta þetta rit á forsendum röksemdarfærslu og heiðarleika fremur en hefðbundins jafnvægis í fréttaflutningi. Höfundur færir ágæt rök fyrir því að reglan um hlutfallslega stöðugar veiðar sé veikari en utanríkisráðherra gefur til kynna, og vísar til Lissabon-sáttmálans, lagalegs eðlis reglugerðarinnar og fordæmis Írlands. Þetta eru sannreynanleg atriði sem styrkja greinina. Hins vegar vantar tilvísanir í hin tilvitnuðu „gögn Evrópusambandsins" sem sögð eru sýna að reglan sé einungis tímabundin; lesandinn fær ekki að vita hvaða skjöl eða skýrslur er um að ræða. Fullyrðingin um að spænsk stjórnvöld hafi krafist aðgangs að íslenskum miðum er sett fram án nánari heimilda. Að auki er niðurlagið nokkuð einhliða: staðhæfingin um að „ekkert stenzt skoðun" í rökum Þorgerðar er frekar yfirborðskennd þegar kemur að umfjöllun um vexti, tollabandalag og styrki, þar sem mótrökin eru einföldun á flóknum efnahagsspurningum. Greinin hefði styrkt trúverðugleika sinn verulega ef höfundur hefði vísað nákvæmlega í heimildir og sýnt meiri vandvirkni í efnahagslegri röksemdafærslu í stað þess að afgreiða rökin með einni setningu.