Edition-málið: Dóttirin vildi deyja fyrst en var ekki alveg sátt við drápsaðferðina

Greinin er dómshúsfrétt sem byggir á framburði ákærðu í opinberum réttarhöldum, sem er lögmæt og sannreynanleg heimild. Blaðamaðurinn virðist hafa verið viðstaddur og greint beint frá því sem fram kom í dómsal, sem er grunnstoð réttarfréttamennsku. Þar skortir þó verulega á. Alvarlegasta atriðið varðar framsetninguna. Fyrirsögnin, „Dóttirin vildi deyja fyrst en var ekki alveg sátt við drápsaðferðina," endurspeglar eingöngu sjónarhol ákærðu og framburð hennar. Þetta er eðlilegt í réttarfrétt að skila framburðinum, en fyrirsögnin setur fram fullyrðingu sem ósannað er að sé sönn; hún er einfaldlega framburður ákærðu um hvað dóttir hennar vildi. Fórnarlambið getur ekki staðfest þessa frásögn. Greinin hefði átt að gera skýrari grein fyrir því að þetta er fullyrðing ákærðu, ekki staðreynd. Orðalagið „Fram kom í máli Ming að dóttirin Catherine hafði viljað deyja fyrst" er nær staðhæfingu en tilvitnun. Einnig vantar samhengi. Ekkert kemur fram um afstöðu ákæruvaldsins, hver ákærulýsingin er nákvæmlega, hvaða sönnunargögn liggja fyrir umfram framburð ákærðu, eða hvort verjandi hennar hafi tekið til máls. Réttarfrétt sem endurspeglar aðeins framburð ákærðu án nokkurs mótvægis frá ákæranda eða lögreglu verður einhliða, jafnvel þótt hún sé byggð á opinberum réttarhöldum. Sérstaklega skiptir máli að fullyrðingar ákærðu um samþykki fórnarlambsins séu settar í samhengi, því þær geta verið varnarlína sem ákæruvaldið mótmælir. Greinin hefði styrkt sig verulega með stuttri lýsingu á ákærunni og afstöðu saksóknara.