Frétta­flutningur RÚV um „ó­háða“ skýrslu ísraelsks rann­sóknar­hóps

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur lýsir sjálfur yfir hlutdrægni sinni, sem er til bóta hvað varðar heiðarleika gagnvart lesendum. Kjarni röksemdafærslunnar, að rannsaka bakgrunn höfunda skýrslunnar og draga í efa fullyrðingu RÚV um óhæði hennar, er lögmæt nálgun og höfundur nefnir nafngreinda einstaklinga ásamt tilteknum stöðum þeirra og tengslum sem lesendur geta kannað sjálfir. Þar er raunverulegt efni til umhugsunar. Hins vegar er rökstuðningurinn á mörgum stöðum veikur sem greiningarverk. Höfundur notar hugtakið „lygar" margsinnis án þess að tilgreina hvaða fullyrðingar í skýrslunni sjálfri séu rangar eða ósannaðar; þess í stað er vísað almennt til eldri áróðurs eftir 7. október, sem er ekki það sama og að gagnrýna efni þessarar tilteknu skýrslu. Fullyrðingin um að Rami Davidian sé „margsaga lygari" byggist eingöngu á tilvísun í YouTube-þátt; ekkert mat er lagt á hvort þær 13 tilvísanir í skýrslunni standist eða falli. Það að höfundar skýrslu séu hlynntir Ísrael gerir ekki sjálfkrafa niðurstöður hennar rangar, og þar skorti dýpri greiningu á aðferðafræði og sönnunargögnum. Setningar eins og „Slík vinnubrögð gagnast engum nema þjóðarmorðingjum Ísraels" eru hreinn agitasíutónn sem veikir röksemdafærsluna sem heildarplagg. Víðtækar fullyrðingar, eins og að 5.000 manns hafi brotist út úr Gaza, eru settar fram án heimildar. Sem skoðanagrein er þetta ástríðufull en bregst þegar kemur að því að vega rök gegn rökum með þeirri nákvæmni sem efnið krefst.