Flækt í kaf­kaískt stjórnsýslu­legt hel­víti

Alvarlegasti gallinn er algjör skortur á jafnvægi: lögreglan á Suðurnesjum, sem er aðalviðfangsefni gagnrýninnar, fær hvergi að koma sinni hlið á framfæri. Sama á við um héraðsdómara sem greinin áskilur að hafi misskilið lögin. Dómsmálaráðuneytið er vitnað í gegnum bréf sem Dagný lagði fram, en blaðamaðurinn virðist ekki hafa haft sjálfstætt samband við ráðuneytið. Greinin er í raun málsvörn fyrir einn aðila, þar sem blaðamaðurinn tekur næstum alfarið undir framsetninguna; setningin „blaðamaður á erfitt með að svara þessum spurningum" er sérkennileg viðurkenning á hlutleysisskorti frekar en tilraun til sjálfstæðrar úttektar. Á jákvæðu hliðinni er vitnað beint í dóm héraðsdóms og í bréf ráðuneytisins, sem eru frumgögn sem lesandi getur að hluta sannreynt. Lögmaðurinn, Helgi Þorsteinsson Silva, er nafngreindur og kemur að sem annar heimildamaður en er auðvitað málsvari sömu hliðar. Ásakanir um kynþáttafordóma lögreglu eru hafðar eftir Dagný og endurspeglast í fyrirsögn, án þess að lögreglu sé gefinn kostur á að bregðast við, sem er alvarlegt. Styrktarreikningur er birtur aftast í greininni; slík birting í ritstjórnarefni, ekki auglýsingu, gefur til kynna hagsmunatengsl sem blaðamaðurinn gerir ekki grein fyrir. Á heildina litið varpar greinin ljósi á raunverulegt vandamál í kerfinu en stenst ekki grundvallarviðmið um jafnvægi í fréttaflutningi.