Leggur til að upplýsingaskylda vegi þyngra en þagnarskylda við rannsókn á vistheimilum

Greinin vísar í skýrar og sannreynanlegar heimildir: áform birt í samráðsgátt stjórnvalda, viðtal við lögmann Bakkakotsmanna og tilvísun í Kveik-þátt RÚV sem upphaf málsins. Þetta er gott. Lögmaðurinn fær rúm til að koma á framfæri sjónarmiðum sínum, bæði stuðningi og gagnrýni á frumvarpsdrögin, sem gefur fréttinni ákveðið dýpt. Það sem vantar er hins vegar rödd forsætisráðherra sjálfrar eða fulltrúa ráðuneytisins; greinin segir frá áformum hennar en birtir enga beina tilvitnun frá henni eða ráðuneyti. Það er ekki stórgalli í ljósi þess að áformin sjálf eru opinber, en myndi styrkja fréttina. Einnig er athyglisvert að enginn sem gæti verið andstæður rannsókninni eða haft fyrirvara fær að tjá sig, til dæmis rekstraraðilar vistheimila eða aðrir hagsmunaaðilar. Þetta er þó skiljanleg afmörkun í stuttri frétt af þessari gerð, ekki alvarlegur brestur. Lokasetningin um að „einhverjir hefðu reynt að stytta sér aldur" er afar viðkvæm og kemur án frekari samhengis eða útlistunar á þeirri aðstoð sem kunni að hafa verið í boði, sem er nokkuð ábótavant miðað við alvarleika efnisins.