Íslensk kona segist hafa giftst Hamas-liða á Íslandi: „Ég var með Hamas-liða inni á heimilinu mínu“

Greinin er í raun endursögn á viðtali hjá öðrum miðli, Brotkasti, og birtir allt sem fréttefni þótt um sé að ræða ósannaðar fullyrðingar einnar konu. Alvarlegustu staðhæfingarnar, að maðurinn hafi viðurkennt Hamas-aðild, starfað sem leyniskytta og unnið í göngum, og að söfnunarfé hafi runnið til Hamas, eru hvorki studdar gögnum né staðfestar af öðrum heimildum. Nútíminn gerir enga tilraun til að ná til hins mannsins, til íslenskra yfirvalda eða lögreglu. Þetta er alvarlegt veikleikaatriði þegar tekið er tillit til eðlis ásakananna: þær lúta að hryðjuverkatengslum og meintum refsiverðum athöfnum. Fyrirsögnin framsetur fullyrðinguna sem staðreynd frekar en sem framburð einnar manneskju, sem dýpkar vandann enn. Aðgreiningin á milli „segist" og „er" er skýr í meginmáli texta en hverfur í fyrirsögninni, sem er villandi. Önnur veruleg ábending varðar keðju efnisins: Nútíminn birtir í raun brot úr efni annars aðila og vísar lesendur í áskrift Brotkasts. Þetta gerir greinina í senn endursölu og kynningarefni. Engin sjálfstæð fréttaöflun á sér stað. Lokasetningin, þar sem Sigurlín vill að fólk „fari að átta sig á hvers lags fólki" er hleypt inn, er sett fram án mótvægis, sem gefur greininni pólitískan blæ gegn innflytjendum. Alls staðar vantar rödd hinna meintum, rödd yfirvalda og rödd sérfræðinga.