„Ég varð bara reiður, enda­laust reiður“

Greinin er fréttaverk um staðbundið umhverfismál og byggir á tveimur meginheimildum: nafngreindum íbúa, Páli Kristjánssyni, sem lýsir áhrifum á fyrstu hendi, og opinberri tilkynningu Veitna frá 6. maí auk tilkynningar sama dag um stöðvun framkvæmda. Þetta er ásættanlegt heimildaval fyrir frétt af þessu tagi. Styrkur greinarinnar liggur í áþreifanlegum lýsingum á litabreytingum, dauðum andarungum og hverfandi lífríki, sem veita lesendum sjónræna mynd af vandamálinu. Hins vegar er ákveðinn ójafnvægi í framsetningu. Veitur fá ekki beint orð; enginn talsmaður fyrirtækisins er viðtalaður eða vitnað beint í. Tilkynningin um stöðvun framkvæmda er nefnd, en engin útskýring er gefin á afstöðu Veitna til ástands lífríkisins eða hvaða „frekari mótvægisaðgerðir" séu fyrirhugaðar. Þá er mismunur á tölum sem birtast í greininni: annars vegar er talað um sjö holur, hins vegar birtast fjórar vinnsluholur í tengdri frétt neðst, án skýringa á muninum. Eins vantar rödd sérfræðinga á sviði vatnalífríkis eða umhverfisvísinda til að staðfesta eða setja í samhengi tilfinningaþrungnar lýsingar íbúans. Landvernd og heilbrigðiseftirlit Mosfellsbæjar eru nefnd í tengdri frétt en ekki rædd í meginmálinu sjálfu, þrátt fyrir að þeirra afstaða hefði eflt sönnunargildið. Greinin er þó heiðarleg í framsetningunni og felur ekki samkennd við íbúana undir yfirskinni hlutleysis; tilfinningin er sýnileg. Heildarniðurstaðan er þokkaleg fréttamennska sem hefði orðið sterkari með beinni svörum frá Veitum og einhverri faglegri umsögn.