Guðfinna Jóh. Guðmundsdóttir: Hræðsluáróður gegn aðildarviðræðum

Greinin er birt sem skoðanagrein undir flokknum „Fastir pennar" og ber því að meta hana á forsendum rökfærslu og hugverks, ekki fréttamennsku. Höfundur setur fram skýra afstöðu: hún vill segja já í þjóðaratkvæðagreiðslunni til að fá upplýsingar úr aðildarviðræðum, og telur andstöðuna byggjast á órökstuddri hræðslu. Rökfærslan er einföld en innbyrðis samkvæm: ef samningur líkar okkur ekki, segjum við nei. Það sem veikir greinina er meðferð á staðhæfingum sem eru settar fram sem staðreyndir. Höfundur vísar til þess að „sjávarútvegsstjóri Evrópusambandsins" hafi sagt að hægt væri að bjóða Íslandi undanþágur, og „stækkunarstjóri Evrópusambandsins" hafi lýst yfir vilja til að flýta viðræðum. Þessar tilvísanir eru ekki útskýrðar frekar, hvorki nafngreindar né tengdar ákveðnum tilefnum eða heimildaskjölum. Í skoðanagrein er slíkt ekki jafn alvarlegt og í frétt, en lesandinn á engan vegvísi til að sannreyna þessar lykilfullyrðingar, sem eru raunar burðarsúlur röksemdarinnar. Söguleg samlíking við andstöðu gegn Nató-aðild og EES-samningnum er áhugaverð en einföld: höfundur fullyrðir að andstæðingar hafi „haft rangt fyrir sér" án þess að útskýra á hverju það mat byggist. Þar hefði dýpri greining styrkt röksemdafærsluna. Sem heilsteypt pólitísk skoðanagrein stendur textinn, en hann nær ekki langt upp úr meðallagi í rökstuðningi.