Menntaforystan er að plata þig

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta sem slíka; höfundur þarf ekki að veita jafnvægi á borð við fréttaflutning. Styrkur greinarinnar er sú persónulega reynsla sem höfundur deilir úr kennaranáminu og framhaldsskólakennslu, auk þess sem hann vísar til OECD-gagna um lesskilning sem eru almennt sannreynanleg. Veikleikinn er hins vegar sá að röksemdafærslan er að mestu reist á eigin skoðunum og sögusögnum frekar en gögnum: fullyrðingin um að nemendur útskrifist með B í íslensku og tali „varla stakt orð" í málinu er sett fram án nokkurrar tilvísunar í rannsókn eða skýrslu, og þrátt fyrir að höfundur kenni við menntavísindasvið „meðvitaða ákvörðun" um að kenna sem minnst um félagslega þætti er ekkert bent á heimild þess. Kennarasambandið er nefnt á nafn sem hluti af „menntaforystunni" en engin tiltekin yfirlýsing þess er vitnuð eða gagnrýnd. Röksemdin um einkunnakerfi og samræmd próf hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði vísað í tilteknar rannsóknir eða samanburðargögn. Sem skoðanagrein er þetta ásættanlegt innlegg í umræðuna, en rökfærslan er frekar grunnsæ og vantar dýpt í gagnastuðning sem myndi lyfta henni upp.