Formaður VR: Stjórnvöld og fyrirtæki verða að axla ábyrgð

Greinin byggir á þremur meginheimildum: Samkeppniseftirlitinu, sendinefnd Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og formanni VR. Tölulegar staðhæfingar um matvöruverð og verðbólgu eru rekjanlegar til nafngreindra opinberra aðila, sem er styrkur. Metodij Hadzi-Vaskov er nafngreindur og tilvitnað í hann beint, og niðurstöður úttektar Alþjóðagjaldeyrissjóðsins eru kynningar sama dag, sem gefur tímanlegum staðreyndum trúverðugleika. Veikleikinn er hins vegar augljós í jafnvægi greinarinnar. Halla Gunnarsdóttir fær ríflegan tíma til að setja fram sjónarmið verkalýðshreyfingarinnar, en engum fulltrúa atvinnurekenda eða stjórnvalda er gefinn kostur á að svara beint. Fullyrðingin um að fyrirtæki hafi „verið að skila mjög góðu búi" á meðan almenningur glími við verðbólgu er sett fram án tilvísunar í tiltekna ársreikninga eða gögn, sem gerir lesandanum erfitt að staðreyna hana innan fréttarinnar sjálfrar. Þá er nefnt að fulltrúar verkalýðshreyfingarinnar eigi fund með forsætisráðherra daginn eftir, en engin viðbrögð frá forsætisráðuneytinu eða Samtökum atvinnulífsins eru birt. Þetta skapar skakkt mynstur þar sem ein rödd ræður umræðunni. Gassakönnunin á götu, þar sem Halldór Holt segir frá upplifun sinni, bætir mannlegri vídd en engu efnislegu við greiningu vandans. Framsetningin er í heild sú að launafólk sé fórnarlamb aðgerðaleysis, sem getur verið rétt túlkun, en blaðamaðurinn leitar ekki sjálfstætt að öðrum sjónarhornum til að prófa þá kenningu.