Ari segir svör stjórnmálamanna hafa verið sláandi – „Allir sögðu nei“

Greinin er nánast eingöngu byggð á aðsendri grein eins stjórnmálamanns og fjallað er um efnið alfarið út frá hans sjónarhorni. Tölulegar fullyrðingar, eins og að húsnæðiskostnaður hafi hækkað úr 19 prósentum í 30 prósent af ráðstöfunartekjum, eru settar fram án tilvísunar í ákveðna gagnagrunn eða stofnun; lesandinn getur ekki staðreynt þær án frekari upplýsinga. Sama á við um fullyrðinguna um að stór hluti leigjenda verji yfir 40 prósentum tekna í húsnæði. Þetta eru vissulega tölur sem kunna að eiga rætur í opinberum gögnum, en fréttaritarinn bætir engum heimildavísunum eða samhengi við þær. Allt jafnvægi skortir. Engum öðrum frambjóðendum eða sérfræðingum er gefinn rödd, þrátt fyrir að greinin vísi í pallborðsumræður þar sem fulltrúar allra framboða sátu. Þar hefði blaðamaður auðveldlega getað aflað viðbragða. Skipulagsyfirvöld Reykjavíkurborgar, sem eru beinlínis gagnrýnd fyrir vaxtarmarkastefnuna, fá enga tækifæri til andsvara. Þannig virkar greinin í raun sem pólitísk auglýsing frekar en sjálfstæð fréttaflutningur, og lesandinn fær einhliða mynd af flóknu málefni.