Þokast æ fjær loftslagsskuldbindingum Íslands
Fréttaskýring Vísis byggir á nýjum framreikningi og bráðabirgðatölum Umhverfis- og orkustofnunar og rekur í smáatriðum hvers vegna Ísland stefnir í að ná aðeins um helmingi þess samdráttar sem skuldbindingar krefjast. Talnameðferðin er nákvæm og sett í samhengi við eldri spár stofnunarinnar. Helsti veikleikinn er að engin viðbrögð stjórnvalda fylgja.
Samhengið er það sem lyftir þessari umfjöllun: blaðamaður lætur ekki duga að endursegja nýjustu tölur Umhverfis- og orkustofnunar heldur ber þær saman við spár stofnunarinnar frá 2023 og 2024 og sýnir þannig að markið hefur fjarlægst þrjú ár í röð. Sundurliðunin eftir geirum er nákvæm, og lesandanum er gerð skýr grein fyrir því sem skiptir mestu en gleymist oftast: að fjárhagslegu skuldbindingarnar eru gagnvart Evrópusambandinu, ekki Parísarsamningnum sjálfum.
Heimildin er ein, en hún er nafngreind opinber stofnun og gögnin eru birt sama dag. Það er lögmætt. Hins vegar vantar rödd stjórnvalda. Umhverfis- og orkumálaráðuneytið fær ekkert tækifæri til að svara því hvers vegna endurheimt votlendis skilaði þrettán hekturum þegar markmiðið er þrjú þúsund á ári, eða hvað standi til að gera. Óháður sérfræðingur hefði líka mátt meta forsendur framreikningsins.
Matið á tuttugu milljarða kostnaði er sagt miðast við „núverandi gengi“ á markaði án þess að verðið sé tilgreint. Smávægilegt, en sannreynanleikinn tapast.
