Erum við farin að vinna fyrir reglu­verkið?

Sem skoðanagrein frá fulltrúa hagsmunasamtaka er þetta vel unnin og gegnsæ. Höfundur gefur sig fram sem yfirlögfræðing SFF og lesandi veit þannig hvaðan sjónarhorn kemur. Tölulegar staðhæfingar eru studdar tiltölulega vel: vísað er til fjármála- og efnahagsráðuneytisins, Seðlabankadagsins 2025, ársrits Seðlabankans frá janúar 2026, skýrslna Enrico Letta og Mario Draghi, sameiginlegs bréfs forstjóra norrænu fjármálaeftirlitanna og pólitísks stefnuskjals framkvæmdastjórnar ESB. Þetta eru nafngreindar og sannananlegar heimildir sem styrkja trúverðugleika röksemdarinnar verulega. Það sem má gagnrýna er að greinin er eðlilega einhliða, en það er eðli málsins í hagsmunagrein. Engu að síður hefði röksemdin orðið sterkari ef höfundur hefði tekist á við andrökin með meiri dýpt: af hverju hefur regluverkið vaxið svona mikið? Hvaða áhætta gæti fylgt einföldun? Tilvísunin í fjármálakreppuna er nánast fjarverandi, sem er athyglisvert í ljósi þess að stór hluti regluverksins á rætur í henni. Einnig er staðhæfingin um 95.500 blaðsíður og „50 biblíur" komin frá ónafngreindum „úttektum" sem hefði mátt afmarka betur. Þrátt fyrir þetta er greinin vel skrifuð og gagnagrunnur hennar yfir meðallagi fyrir skoðanagreinar.