Vill að Ís­land hafni „ETS-dellu­inn­leiðingu“ vegna stöðu Icelandair

Greinin er ritstjórnarefni sem rekur orðaskipti á Alþingi og gefur báðum aðilum verulegt svigrúm til að setja fram sjónarmið sín. Það er styrkur í framsetningu fréttarinnar. Ritstjórnin bætir einnig við athugasemd um að sala á hlut ríkisins í Íslandsbanka og uppgjör ÍL-sjóðs hafi hafist í tíð fyrri ríkisstjórnar, sem er dæmi um sjálfstætt ritstjórnarlegt inngrip sem setur fullyrðingu forsætisráðherra í samhengi. Hins vegar eru nokkrir veikleikar. Sigmundur fullyrðir að ríkisútgjöld hafi „aukist meira en nokkru sinni fyrr" og að aðeins fimm tillögur úr hagræðingarátaki hafi verið hrint í framkvæmd; hvorug fullyrðingin er studd tilvísun í gögn innan greinarinnar sjálfrar, þótt hugsanlegt sé að þær séu sannreynanlegar í opinberum gögnum. Sama gildir um töluleg fullyrðingu forsætisráðherra um 170 milljarða króna hagræðingu og fækkun ríkisstofnana um fimm prósent. Fréttamaður eða ritstjórn hefði getað staðreynt þessar lykilfullyrðingar sjálfstætt eða bent á opinberar heimildir. Einnig skortir sjálfstæða sérfræðirödd sem setti efnahagsleg rök beggja aðila í víðara samhengi; umfjöllun um ETS-kerfið er nánast eingöngu sett fram í gegnum pólitískt sjónarhorn Sigmundar, án þess að tæknilegar forsendur séu skoðaðar. Framsetningin er í heild sæmilega hlutlaus, en fyrirsögnin nær eingöngu yfir kröfu Sigmundar, ekki svör forsætisráðherra, sem gefur les í átt að gagnrýninni frekar en stjórnarsvarinu.